ธีรธัช
****************************************
****************************************
แม้นไกลแคว้นแดนดินถิ่นที่คุ้น
ห่างไออุ่นแห่งแผ่นผืนที่จากมา
ข้ามขุนเขาข้ามทะเลและขอบฟ้า
แต่ขอบตาข้ามไม่พ้นซึ่งดวงใจ
ได้พบหน้าซึ่งแก้วตาสุดที่รัก
เกินจะหักห้ามจิตคิดไฉน
เพราะเธอช่างน่าใฝ่ปองโอ้ทรามวัย
เหตุไฉนฟ้าต้องแกล้งให้ร้างรา
ไม่ทันได้ทำความรู้จักซึ่ง
ไม่ทันซึ้งถึงหัวใจอาลัยหา
ท้ายที่สุดก็ต้องจากไคลคลา
เจ็บอุราด้วยน้ำตาที่ตกใน
สักวันหนึ่งฉันยังหวังให้ฟ้ากว้าง
ช่วยเปิดทางให้เราได้พบได้
ถึงวันนั้นเธอจะอยู่ในดวงใจ
ขอบฟ้าไกลแต่ขอบใจไม่ไกลเกิน
****************************************
****