..สายลมทะเล..
คิดถึงคนอยู่ไกล..ไกลก็ไกล
คิดถึงใจว่าห่าง..ห่างก็ห่าง
คิดว่าหวงว่าห่วง..ก็ห่วงบ้าง
คิดว่าร้างว่าเลือน..ก็ลืมจริง
ก็คงเป็นเรื่องราวธรรมดา
พอห่างกันไกลตาของชายหญิง
หมายว่าไกลใจภักดิ์ว่ารักจริง
กลับทอดทิ้งคนไกลเพราะใกล้ชิด
เพียงเริ่มต้นขึ้นจากจุดเล็กน้อย
แล้วจึงค่อยดำเนินเกินสนิท
กว่าจะไหวใจก็พลั้งเกินยั้งคิด
จึงได้ผิดต่อเขาที่อยู่ไกล
ยังคงห่วงเท่าที่พึงจะห่วง
ยังคงหวงเหมือนก่อนตอนอยู่ใกล้
และก็ยังรับรู้ว่าคนไกล
ยังห่วงไยกันอยู่ ไม่เปลี่ยนแปลง
..........................................
แจกันดินใบเดิม เริ่มหงอยเหงา
ดอกกุหลาบช่อเก่า เหงาจนแห้ง
ก้านเคยหยัดเขียวสด ก็หมดแรง