หนุ่มน้อย.
ฉันเป็นหลักพักใจให้ร้อยเกี่ยว
ยืนอยู่เดียวเปลี่ยวใจใต้ฟ้าฝน
เธอพืชพรรณเถาวัลย์หวานกมล
มีดอกผลสดสวยงามด้วยกัน
พระที่สวมห้อยคอลออเนตร
คุ้มครองเหตุภัยป้องของน้องขวัญ
ด้วยคุณงามความดีมีด้วยกัน
เธอกับฉันทุกคืนวันฝันกับดาว
เสียงกระซิบจากดาวระยิบระยับ
ให้มารับฝากใจคนไกลหนาว
บนลานจันทร์สว่างกลางหมู่ดาว
อ้อนกับสาวเวียงพิงค์ระมิงค์ปอง
อยากไปหาเธอทุกครั้งที่ฝั่งฟ้า
สองเบ้าตาฉ่ำน้ำอกช้ำหมอง
คิดถึงคุณคนดีที่หมายปอง
เสียงใจร้องไห้ร่ำโหยคร่ำครวญ
มองหมู่ดาวพราวพร่างคนช่างฝัน
คิดถึงกันอย่าร้างให้ห่างหวน
เงยฟ้ามองจันทร์ดาวเฝ้ารัญจวน
ทุกครั้งครวญจำมั่น...คำสัญญา
3077
2
0
หน้าส่วนตัว
