เหงาเหงา คิดถึงเธอในยามเช้าเมื่อตื่นขึ้น เขียนกลอนให้เธอจวบค่อนคืน จนหญ้าเปื้อนน้ำค้างชื้นจึงหลับตา ร่องรอย ตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อยที่ตรงหน้า ภาพเธอยิ้มยังปริ่มอยู่ริมตา คิดถึง โหยหาและอาวรณ์ อยู่ใกล้..ฟ้าดูกว้าง แต่เมื่อห่างฟ้ากลับกว้างกว่าวันก่อน กว้างจนเจียนใจจะขาดรอน เหมือนกว้างไกลกว่าก่อนก่อนที่ผ่านมา ตัวอักษรเหงาเหงา เล่าเรื่องแต่เรื่องเล่าที่เหว่ว้า หากจะพอเป็นสุขบ้างบางเวลา ก็เมื่อหนึ่งคน ตรงปลายฟ้า..บอกคิดถึง
1090
9
0
หน้าส่วนตัว
