ทรายกะทะเล
น้ำมันแพงโลกวิกฤตติดคงอยู่
ตามกันกรูสิ่งอื่นแพงตามติดคิดฉงน
อยากอยู่มั่นคงไว้ในอาจิณ
สะสม ไว้กระป๋องปลา อาหาร ยามจำเป็น
ซื้อข้าวสาร น้ำตาล เกลือน้ำจิ้ม
ก็ได้ยิมแช่ไว้ในบ้านเห็น
อย่าได้เป็น กลับเกิด อดกันไป
อยากทานไร ตุนนั้ผลไม้ไป
มีชีวิตกินเพื่ออยู่ คู่ทำงาน
หากไม่มีอาหารอยู่ได้ไหม
ก็ตุนไว้ บ้าง ก็พอ ทานกันไป
อย่าให้เราและลูกลานอดอยากกัน
คงไม่นาน ที่เกิดวิกฤตบ่อย
เดี๋ยวก็ดีปล่อยวางตามพระสอน
ทำบุญบ้าง พรางสมาธิจิตสังวรณ์
ฉันเฝ้าสอนตัวเองเล้งความจริง
ไม่น่า ไม่น่า โลกเราเอง มีให้อยู่ทำร้ายกัน
คนหนอคน ต้องการใหญ่ไม่รู้สิ้น
ไม่นึกถึงเด็กคนแก่ คนเฒ่า ลำบากชิน
กบคนทำงานส
1297
1
0
หน้าส่วนตัว
