เพียงพริบตาเสียใจใคร่อยากถาม อยากรู้นามของเธอเป็นหนักหนา คือใครกันจับมือ ฮึ! คาตา อยู่ที่หน้าเซเว่นเห็นพอดี ไม่ห่างกันเท่าไรหัวใจฉัน เจ็บเข้าขั้นเข้มข้นเกินทนไหว เขาหยอกล้อไปพลางอยู่ข้างใน อยากเข้าไปฉุดรั้งยั้งไว้ทัน ต้องบังคับกลับบ้านงานใช่ย่อย มายืนอ่อยทำไมไม่นึกขัน ลูกก็มีไม่เลี้ยงกลับเกี่ยงกัน ส่วนสาวนั่นปรนเปรอเผลอจากซอย สวมแว่นตาดีไหมไม่ทันช้า ให้ซื้อของขานมาบอกช้าหน่อย ไอ้เรารึงี่เง่าเฝ้าหลงคอย ขออีกร้อยเถิดหนาแอนตาซิล.. ..