หน้าส่วนตัว
เคยคิดว่า..อยู่คนเดียวได้
ความรักเป็นเรื่องไกล ไม่จำเป็นต้องไขว่คว้า
เกลียดตัวเองเมื่อไหร่..น้ำก็เอ่อไหลจากสองตา
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า..หลับตานอน
แพรวา
นอน..เพื่อตื่นขึ้นมาอีกวันหนึ่ง
แล้วพบว่าหัวใจยังถูกดึงให้ไหวเอนอ่อน
ชีวิตของคนเหงา..ยากเกินจะปฏิเสธความร้าวรอน
ยังเรียกร้องเธอ อยู่ทุกตอนยังต้องซ่อนทุกรอยน้ำตา
ยังแคร์
แล้วความสุขจะเดินผ่านมาเมื่อไหร่
คือคำถามที่ตอบตัวเองได้..เพียงความเหว่ว้า
รอยโหว่ของความ
2942
4
0
