ขอฉันยืนตากฝนอีกสักหน่อย ให้น้ำตาปลดปล่อยความผิดหวัง ขอให้ฉันยืนอยู่ตามลำพัง เพื่อเจือจางความหลังด้วยตัวเอง ขอฉันยืนนิ่ง-นิ่งอย่าหันกลับ ให้ฉันปรับหัวใจที่โหวงเหวง ขอให้ฉันรู้จักความวังเวง เพื่อลดความหวั่นเกรงภายในใจ ขอฉันยืนหยัดอยู่ใต้แผ่นฟ้า ให้ใจที่เหว่ว้าไม่หวั่นไหว ขอให้ฉันมองฟ้าอันกว้างไกล เพื่อเรียกความสดใสให้กลับมา ขอฉันยืนลำพังฟังหัวใจ ให้ความเจ็บห่างไกลความอ่อนล้า ขอให้ฝนช่วยชะคราบน้ำตา ก่อนก้าวเดินออกมาอย่างมั่นคง
2185
7
0
หน้าส่วนตัว
