หน้าส่วนตัว
มีบางคืนที่ดวงดาวนั้นมืดมิด
นั่งครวญคิดกับแสงจันทร์ดับมืดหาย
อยากพักใจที่อ่อนล้าทนทุกข์กาย
เพื่อมุ่งหมายสิ่งที่พร่ำคำวิงวอน
ผ่านฟากฟ้าคืนนี้หรือคืนไหน
ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นคอยพร่ำสอน
นั่งพิงแอบแนบชิดสนิทจร
หวนคืนก่อนภาพวันวานฝังจดจำ
ทุกเวลาที่ผ่านไปสุดแสนล้า
ความก้าวหน้าความมั่นคงที่ถลำ
ความสุขหรือความทุกข์ที่จะนำ
ความก้าวล้ำหรือความล้าที่ยั่งยืน
ปลดปล่อยตัวเองออกจากวงจรชีวิต
ใครจะลิขิตตัวของเรายากจะฝืน
สุดแสนล้าหวนครวญคร่ำย่ำกลับคืน
ความเริงรื่นหมดสลายมลายไป
1714
3
0
