ฝากฝัน
ใจเอ๋ยใจไยรักเขาหนักหนา
ประหนึ่งว่าฟ้าดลเป่ามนต์ขลัง
ฤาลงเลขเสกคาถานะจังงัง
ให้คลุ้มคลั่งนั่งเพ้อละเมอครวญ
ใจเอ๋ยใจไยหวงยิ่งห่วงเขา
มิเห็นเงาเหงาเศร้าเฝ้ากำสรวล
ทั้งที่รู้อยู่ดีควรมิควร
ใจยังหวนห่วงหวงเธอควงใคร
ใจเอ๋ยใจไยรั้นดึงดันนัก
คนที่รักภักดีเจ้ามีไหม
ยังจะดื้อถือรักปักทรวงใน
ทั้งที่ใครคนนั้นมิหันมอง
ใจเอ๋ยใจไยจ้องปองดอกฟ้า
ชั่วชีวาอย่าหมายจะคลายหมอง
ความสมหวังตั้งไว้ยากได้ครอง
สิ่งที่ปองต้องร้างจืดจางลง
ใจเอ๋ยใจไยต้องเฝ้าร้องไห้
จะทนได้อย่างไรเมื่อใจหลง
ดั่งนาทีชีวิตต้องปลิดปลง
หากเธอคงจงใจไม่เหลียวแล
ใจเอ๋ยใจไยสลดรันทดท้อ
ให้เหี่ยวห่อฟ่อถ้อยด้วยรอยแ