กระต่ายใต้เงาจันทร์
อ่านบทกวีเก่าพาให้ใจเริ่มเหงา
เผยรูปเงาของวันวารผ่านเลยล่วง
สุขและทุกข์โศรกปนเศร้าเหงาทั้งปวง
เลยลับล่วงผ่านคืนวันที่ผันแปร
ริเริ่มต้นณ.หนทางวางชีวิต
หมายทายท้าความวิปริตจึงคิดแก้
แสนโสมมสังคมทรามความอ่อนแอ
คนดีท้อแท้อับหม่นจนหนทาง
อุดมถ้อยเรียงร้อยคำ อลังการ
ขจัดผองภัยพาลชวนชี้หนทางสว่าง
จวบชีพสิ้นดินกลบกายใจวายวาง
จะขอยืนคู่เคียงข้างอย่างทุกข์ทน
แทนคำมั่นรอยสัญญาจดจารึก
จรดน้ำหมึกใส่สมุดบันทึกผลึกผล
โอ้ โอ่อ่าสง่างามนามกวีนิพนธ์
คอยเตือนตนมิเลือนหายดั่งสายลม
กวีบทเก่ากลิ้งตกไว้ใจช้ำชอก
สีกระดำด่างเทาถลอกเปื้อนคราบขนม
รอยยับยู่ยี่คลี่คลายจากก้อนกลม
หมดชิ้นข
1637
4
0
หน้าส่วนตัว
