จะเด็ด
ก้มหัวกราบครูกลอนสุนทรภู่
ยอดแห่งครูอักษรศิลป์ถิ่นสยาม
ร้อยเรียงพจน์รจนาภาษางาม
เกริกเกียรตินามท่านภู่ครูกาพย์กลอน
แรมนิราศขาดรักประจักษ์จิต
สุภาษิตสอนหญิงมิ่งอักษร
อีกนิทานหลากเรื่องเฟื่องกำจร
บทละครอภัยมณีมีบทเรียน
โอ้อกเอ๋ยพ่อภู่ครูของฉัน
ชีวิตนั้นหันเหียนเปลี่ยนทางสาย
ระหกระเหินเดินเดี่ยวเปลี่ยวใจกาย
มีสบายลำบากทุกข์ยากปน
กวี เอกเสกปั้นท่านมอดม้วย
ขี้เมา ด้วยในกลอนบทปรากฏผล
กิ้นเหล้า เมามายบ้างล้างทุกข์ทน
เขียนกลอน กลโคลงกาพย์ซาบซึ้งใจ
ชีวิตรุ่งพุ่งไปในวัยต้น
มาอับจนหล่นลงไม่สงสัย
ไร้ที่อิงพิงพักขาดหลักชัย
องค์ภูวนัยสู่สวรรค์พลันด่ำลง
จากสูงสุดสู่สามัญนั่นแห
1875
0
0
หน้าส่วนตัว
