เบนนี่
. . ในวันนี้ ฉันต้องนั่งเหงาอยู่ลำพัง
อยู่กับความหลัง อันเหว่าหว้า
อยากมือมือหนึ่ง น้อยๆ คอยเช็ดคราบน้ำตา
ทุกวัน และเวลา ยามฉันนั้น หมดเรี่ยวแรง กำลังใจ
เพราะเรารัก และรู้ใจกันมา เนิ่นนาน
แม้ว่ากาลเวลา จะเปลี่ยนไป เสมอ เสมอ
แต่ไม่มีวันใด ที่ฉันจะหมดรัก จากเธอ
เพราะฉันรู้อยู่เสมอ ว่าเธอก็คิดเหมือนกัน
. . . ด้วยปีกแห่งรัก จะโบกบินไป บนท้องฟ้า
ข้ามมิติเวลา แห่งความเหงา และความฝัน
เผื่อโอบกอดเธอไว้ ไม่ห่างไกลกัน
เมื่อสุดปลายแขนของฉัน นั้นมีเธอ
ห่างกันมานาน กาลเวลา ไม่เคยหยุดนิ่ง
แต่สิ่งหนึ่ง คือเธอยังอยู่ในใจฉันเสมอ
หากแม้ว่าเราต้องเหงา เพราะหน้าที่ต่างคน พบเจอ
อุปสรรคมากมา
4
0
0
หน้าส่วนตัว
