ใครหนอใคร แต่งแต้ม สีท้องฟ้า สุดสายตา นั้นเป็น สีสว่าง แต่ในที่ ฉันเอา ใจมาวาง ช่างอ้างว้าง ไร้สี แต่งแต้มเลย ดาวดวงน้อย หลนลง จากฟากฟ้า มองจันทรา โผล่มา ยังเมินเฉย ไม่ชิดใกล้ ดาวน้อย อย่างที่เคย ปล่อยละเลย ให้ดาว นั้นตกมา ดาวหันมอง หวังจันทร์ มาเคียงใกล้ แต่ยังไกล จันทร์สนเพียง ขอบปลายฟ้า หมู่เมฆ มัวหมอง มืดมิดมา แทรกกลางฟ้า ไร้ดาว และจันทรา ปล่อยดาวน้อย ร้องไห้ อยู่เดียวดาย ไม่ใส่จาย เหมือนดาว ไม่มีค่า ยามรุ่งเช้า จากนี้ และเรื่อยมา กลายเป็น ฟ้าไร้ดาว ตลอดกาล.............
1060
2
0
หน้าส่วนตัว
