นกตะวัน
ดอกรักหวานบานเสมอเมื่อเจอเขา
ผลิกลีบเร้ารุมจิตพิสมัย
เกสรงามตามอารมณ์สมฤทัย
เหี่ยวเฉาได้ด้วยใจไม่มั่นคง
หากรักใครในหล้าถ้าจะรัก
ควรสมัครสม่ำเสมอไม่เผลอหลง
รักคือให้น้ำใจแท้แน่มั่นคง
อย่าพะวงหวังใครให้ตอบแทน
ถ้าคิดผิดติดใยใส่ใจรัก
ต้องกระอักเจ็บอกเหงื่อซกแสน
คอยนั่งรอง้อเขาเฝ้าตอบแทน
กลัวแร้นแค้นความรักจักได้มา
เมื่อคิดรอขอรักสมัครรับ
ดอกไม้กลับกลีบเฉาเหี่ยวเน่าหนา
หลุดร่วงหล่นกล่นพื้นฝืนโรยรา
เพราะรักมามีมลทินถวิลคอย
แด่ คุณ KoRoKoSo
เจ้าของบทกวี ดอกไม้รักจะบานเมื่อไรล่ะ
10 กันยายน 2547