โปรดอย่าเรียกฉันว่ากวี ให้เสียศรีเผ่าสุนทรีย์สโมสร ฉันมิใช่เชื้อกวีอันบวร ด้วยยังเป็นผู้อ่อนประสบการณ์ โปรดอย่าเรียกฉันว่ากวี ถ้อยวิถีฉันไม่มีซึ่งแก่นสาร จะร้อยถ้อยให้มลังอลังการ ก็ยากปานเคลื่อนผาหิมาลัย พงศ์กวีนั้นแสนจะสูงส่ง เพราะดำรงด้วยจิตพิสมัย เมื่อจะจารจดถ้อยร้อยคำใด ก็งามคล้ายมาลัยของเทวัญ คำกวีนั้นเล่าก็ตรึงใจ พินิจถ้อยทุกที่ไปก็สุขสันต์ เขียนฟ้าฟ้าก็งามไปตามกัน เขียนพงไพรไพรทั้งนั้นก็ตื่นตา ฤาหากจะร้อยเรื่องรักเล่า รักก็มีอารมณ์เคล้าด้วยหรรษา ให้ยิ้มปลื้มลืมไปใ
1091
3
0
หน้าส่วนตัว
