คนมัน..ว่าง
ขึ้นฝั่งได้หัวใจเกือบวายวอด
กระโดดกอดกันเกลียวยังเหลียวหลัง
มองน้ำตกที่หล่นโดนใจจัง
เติมพลังหัวใจให้เพิ่มพูน
เหมือนชาร์ตแบตหัวใจให้แช่มชื่น
พร้อมจะยืนต่อไปตราบสิ้นสูญ
แม้หนทางแสนลำบากทวีคูณ
ก็ไม่สูญสิ้นหวังกำลังใจ
กลับมานั่งพักพิงริมธารใหญ่
รีบเร็วไวชวนโลดโดดน้ำใส
อาบน้ำกันเถอะเราหลังแนวไพร
เพราะกลัวใครมาแอบจ้องมองตามัน
ได้เวลาอาหารชำนาญป่า
เก็บกันมาผักกูดสูตรชอบฉัน
ผัดไฟแดงแกงฟักป่ามากินกัน
ปลาเนื้อมันต้มสดๆซดน้ำแกง
ยามกลางคืนเสียงสัตว์ป่าหวิวหวีดแว่ว
ร้องเจื้อยแจ้วตอบรับประดับแสง
ดวงดาราส่องระยับสีนวลแดง
พระจันทร์แฝงปลายไผ่ที่ไหวลม
ได้ดีกรีกล่อมใจให้คลายโศก
ให้