ทานทองคำ
ฤา สยามถึงกาลสิ้น
โอ้อนิจจาน่าสมเพชประเทศไทย
แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเป็นอย่างนี้
บรรพชนทนสู้นับร้อยร้อยปี
ถูกย่ำยีด้วยลูกหลานผลาญบรรลัย
ร้อยรัดสารพัดปัญหาถม
เพาะหมักหมมหยั่งรากยากแก้ไข
สังคมต่ำคนทรามลามลุกไว
ดุจดั่งไฟได้เชื้อมาโถมถา
ต่างคนต่างปัดไปให้พ้นตัว
อันใดชั่วโยนไปให้หมูหมา
สิ่งใดดีปรี่คว้าใส่กายา
แล้วเดินมาอวดหน้าว่าข้าดี
ประเทศไทยคิดไปน่าสังเวช
มีแต่เหตุโศกเศร้าเข้าราวี
เดี๋ยวเรื่องโน้นเรื่องนั้นยันเรื่องนี้
เรื่องดีดีจรรโลงใจเริ่มหดหาย
ทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่แข่งกันชั่ว
เล็กก็มั่วใหญ่ก็มุ่นจนวุ่นวาย
ทั้งมั่วเซ็กส์