โรยลิ่วลิ่ว จากฟ้า มาพรมพร่าง ละล่องลอย คล้อยคว้าง ลงกลางหาว หยาดวับแวม แซมสล้าง เพียงบางเบา วะวับวาว ราวเพชร เก็จอำไพ หยาดเล็กเล็ก แสนล้าน ที่ซ่านแทรก ลงชำแรก พสุธา ที่อาศัย จะพลิกฟื้น คืนค่า ให้หญ้าใบ จะปลุกให้ กวีจร ร่ายกลอนกานท์ ลมรำเพย เชยกลิ่น ไอดินหอม ผสานกลิ่น พวงพยอม อันหอมหวาน ราตรีนี้ ยังเยาว์ อีกยาวนาน อยากเขียนกลอน อ่อนหวาน ผ่านลมไป ว่าคิดเอย คิดถึง ใครหนึ่งนัก อยากหอบรัก ไปหา คราหวั่นไหว ถึงหนาวฟ้า หนาวฝน ยังทนไป หากไร้รัก คงหนาวตาย เกินใจทน
1019
5
0
หน้าส่วนตัว
