ทรายกะทะเล
เคยมั้ย...ที่ใจเหงา........
ที่เมื่อก่อนเคยมีพ่อแม่พี่น้องอยู่เคียงข้าง
ไม่จึกเลยใจน้อยๆอันบอบบาง
ต้องอ้างว้างเพราะทุกคนต่างเดินทาง
ทางที่เราจะก้าว...............
มีหลายแยกเหลือเกิน ที่คิดว่าจะถึงยามสาง
ต่างคนต่างคิดทุกคน อันบอบบาง
ไม่มีบ้างเลยหรือที่เอื้อกัน
ช่วยได้ทั้งพี่ทั้งน้อง....
อยากประคองให้ครอบคัวอันสุขสันต์
แต่ไม่มีใครหันหน้าเข้าหาพลัน
อยู่ที่ฉันคนเดียว คอยเหลียวแล
ไม่มีแม้นกระทั่งจะคิดถึงพ่อแม่
ไม่มีแม้นแต่จะให้โทรไปแยแส
ความคิดอ่านพวกเค้าเป็นอย่างไรอยากให้แปล
ปวดร้าวมาก แต่อดทน เพราะไม่มีใคร
เป็นห่วงลูก...........
ทุกวันนี้ลูกเรานั้น เค้าดกรธเราไป