ถ้อยหวานหว่านเสน่ห์เศร้า ให้หลง หวังอาจโน้มน้าวอนงค์ พรอดไกล้ เอื้อนออดทอดบรรจง เติมแต่ง อักษรา ย้ายศาสตร์จัดศิลป์ไว้ สลับให้ เจ้าหลง พระพายผวนป่วนเย้า เคล้าคำ นทีรับผสมลำ ต่อคล้าย คนธรรพ์ขับลำนำ กลมกล่อม บรรเลง ศิลป์ศาสตร์สะบัดย้าย ยิ่งเย้า ยวลหลง เอวออดพรอดอิ่มอ้าง อวลอบ พรอดติดหลายคำรบ ยิ่งย้อย มิหยุดผุดประสบ