เกรียงไกร รอบรู้ (เช่นรวีโชติ / ก.ประแสร์ ศิษยาพร)
::: เธอคือครู ? :::๑. เพราะเธอไม่ปรารถนามาเป็น “ครู”เพียงชั่วครู่ประเดี๋ยวก็เทียวหนีสิ่งที่เธอทำอยู่ย่อมรู้ดีทนเพราะเป็นหน้าที่มีเงินเดือน๒. จิตเธอดั่งบัวใบใต้โคลนตมกิเลสซัดทับถมซากจมเกลื่อนเธอมองศิษย์ตั้งแง่แถมแชเชือนทำเขาเหมือนผู้น้อยด้อยปัญญา๓. ที่ขาดไร้ในธรรมคือ “สำนึก”มิตรองตรึกทบทวนสิ่งควรค่าเธอถือโกรธเหนือเหตุความเมตตาอวิชชาครอบงำใจดำทมิฬ๔. เธอต้องเป็นผู้สร้างทางให้ศิษย์สร้างชีวิตสู้โศกวิโยคสิ้นมือสร้างดาวพราวพรรณปั้นจากดินและสร้างถิ่นสร้างธรรมนำผู้คน๕. “ครูที่ดี” เป็นอย่างไรใคร่รู้แน่ขอเพียงแค่ “เป็นด้วยใจ” ไม่สับสนถ้ากลัวเหนื่อยและเหยียดหยามกับความจนกลัวทุกข์ทน ... บ่นลำเค็ญ ... “อย