บินเดี่ยวหมื่นลี้
หากน้องนางหมดเยื่อใยในตัวพี่
ดั่งไมตรีร้างไกลไม่ร่วมฝัน
ขอเวลาเล็กน้อยก่อนจากกัน
นิทานอันโบราณกล่าวขอเล่าไป
ณ ทุ้งร้างห่างไกลในสีแสง
ที่ซึ่งแห่งชาวนาอยู่อาศัย
เพียงลำพังโดดเดี่ยวเปลี่ยวหัวใจ
ดำเนินไปตามทางอย่างเคยเป็น
จวบวันหนึ่งดั่งว่าชะตาร้าย
งูใกล้ตายอยู่ตรงหน้าสายตาเห็น
นอนขดร่างตากน้ำค้างพรมพร่างเย็น
แสนลำเค็ญดูสาหัสไม่รัดกาย
ด้วยสงสารจึงเก็บเอามาเลี้ยง
ให้อยู่เคียงในเรือนเหมือนสหาย
เฝ้าดูแลใส่ใจมิเว้นวาย
จนล้าคลายคืนแรงแห่งนาคา
หารู้ไม่ความตายมากลายกล้ำ
คมเขี้ยวย้ำพิษร้ายเกินรักษา
ต้องทิ้งร่างจากไปเพราะเมตตา
อสรพิษหาเห็นค่าในพระคุณ
โบราณสอน