ครูพิม
เราเคยผ่านเรื่องราวที่เศร้าหมอง
น้ำตานองร้องร่ำระกำฝืน
กี่เจ็บช้ำย้ำหม่นทนกล้ำกลืน
หลับหรือตื่นชื่นหายมลายลา
หวั่นและไหวใครเล่าเขาจะเห็น
ทุกประเด็นซ่อนปมซานซมหา
อดทนรอท้อแท้แพ้ทุกครา
หยาดน้ำตา..รินรด..ให้จดจำ
ผ่านเรื่องร้ายคล้ายเย้ยแม้เอ่ยอ้าง
ทางฝันร้างสร้างเหน็บเจ็บถลำ
ไม่กล้าเริ่มต้นใหม่กลัวใครอำ
คงจักช้ำย้ำแผลเก่าเศร้าระทม
ต่างก็เจ็บเก็บใจเพราะไม่กล้า
หวาดผวาลาไกลกลัวใจขม
หวั่นนะหวั่นไหวไหวในอารมณ์
คราจ่อมจ่ม..บ่มเหงา..เฝ้าระราน
เมื่อสองใจใฝ่หาค่าแห่งรัก
ใจประจักษ์พักใจในรักหวาน
จะก่อรักอีกครั้งดังต้องการ
จูงมือผ่านสานรักอีกสักครา
จะนับหนึ่งด้วยกันนั
1789
37
0
หน้าส่วนตัว
