เชิญนั่งใกล้อัลมิตราคราร่ายเรื่อง มิขุ่นเคืองเรื่องใดหมายกล่อมให้ ดั่งนิยายในกลอนอ้อนฤทัย จักเล่าไปหมายกล่อมถนอมนอน กาลครั้ง...ฟังนะจะเริ่มเล่า ครั้งก่อนเก่าดาวพรายวายวับว่อน กระพริบรับจับตาคราร่ายกลอน ดั่งอ้อนวอนก่อนดับลับราตรี จะบรรเลงเพลงก้องคคนานต์ ให้ผ่านกาลผ่านหล้านภาศรี เพื่อสถิตย์ดวงวิญญาณกานท์ฤดี ด้วยไมตรีที่ประจักษ์ภักดิ์ภิรมย์ รักเรียงร้อยถ้อยคำความอักษร เป็นกลกลอนผ่อนใจให้สุขสม ประดุจหนึ่งซึ่งเป็นเช่นดั่งลม ที่พร่างพรมอยู่ใกล้ชิดนิจนิรันดร์
1720
18
0
หน้าส่วนตัว
