ลมเจ้าเอ๋ยเอ่ยคำหวานมาสานรัก เจ้านำชักดอกหญ้าให้วาบหวาม จนเผลอไผลโอนไหวแผ่วพลิ้วตาม แอบสะเทิ้นแต่สุขล้ำยามต้องลม ลมเจ้าเอ๋ยมากรักช่างเผื่อใจ กี่ดอกหญ้ากี่กิ่งใบได้ขื่นขม เพราะเผลอพลิ้วตามลมรักมาชื่นชม ลมสุขสมพัดผ่านเที่ยวไม่เหลียวมา ลมเจ้าชู้มีรักไม่เคยหยุด พลั้งพัดเลยเกยสะดุดกับภูผา เหลียวพื้นล่างทะเลทรายไร้ชีวา ไร้ดอกหญ้าร้างกิ่งใบกรายใกล้ลม ลมสุดเหงาถูกรุมเร้าแต่พายุ พุ่งปะทุทรายหยาบกำราบสม หวนสำนึกว่ามากรักจึงตรอมตรม อยากสุขสมควรหยุดใจไว้ให้ดี
1233
7
0
หน้าส่วนตัว
