อันศรัทธานั้นหรือคือความเชื่อ ประหลาดเหลือมองคล้ายไร้ปัญหา มีทั้งโทษทั้งคุณหนุนปัญญา คอยนำพาสู่ที่หมายทั้งร้ายดี ไม่เห็นถูกผิดใดในความเชื่อ เป็นเถาเครืออยู่ยงหรือคงที่ ต้องแปรผันตามยุคทุกนาที จึงเกิดมีเรื่องเล่าให้เราตรอง ศรัทธาใดผิดเพี้ยนย่อมเปลี่ยนแปลง ไปตามแรงโลกหมุนเกื้อหนุนช่อง หากการใดลิขิตผิดครรลอง ศรัทธาหมองความเชื่อลด..หมดสำคัญ เมื่อปราศจาก ศรัทธาความเสื่อมก็เข้ามาแทนที่และจะสิ้นสลายไปในที่สุด