หน้าส่วนตัว
เปลือยกายในสายลม พัดผ่านห่มปีกแห่งฝัน
เหน็บหนาวในกายนั้น ผ่อนเพลาลมหลงฤดู
หนาวในจับใจลึก ยามดิ่งดึกพลัดพรากคู่
รวดร้าวลมพรั่งพรู จะหาไหนมาห่มเงา
อ้อมปีกอุ่นอวลไอ โอบกอดไว้ให้คลายเหงา
หล่อเลี้ยงด้วยรักเรา คุ้มครองภัยอันตราย
ทั้งผองต่างเผ่าพันธุ์ ล้วนมีฝันอันหลากหลาย
ชีวันอาจวางวาย ในอ้อมกอดของไพริน
2452
2
0
