อัลมิตรา
หลายหลายคราอัลมิตราผจญทุกข์
ก็ปลอบปลุกใจตนจนแข็งแกร่ง
จากอ่อนล้าค่อยค่อยกล้าว่ามีแรง
ต้องแสดงเพียงเพื่อข่มที่ขมใจ
แท้ที่จริงกระจ่างแจ้งสำแดงจิต
เก็บซ่อนมิดความตรมระทมไห้
แสร้งยิ้มร่าแต่อ่อนล้าอยู่ภายใน
มองโลกแค่นว่าสดใสไปวันวัน
ได้อาศัยขีดเขียนเรียนกานท์รู้
สิ่งหดหู่เหือดหายคลายโศกศัลย์
จะมีใครรู้บ้างไหมในรำพัน
ว่ามันกลั่นจากส่วนลึกผลึกทรวง
จากสองตาเคยเก่งกล้าท้าสู้ฝัน
กลับมึดพลันมองไม่เห็นเพ็ญเด่นสรวง
เราเพียงแค่ดาวน้อยใช่เด่นดวง
คงลับล่วงหลบหล้าไม่กล้าชม
ย้อนฟังความตามเรื่องเขื่องในจิต
ดาวดวงนิดของพ่อท้อขื่นขม
ค่อยลาลับอับแสงแห่งระทม
เกินจะบ่มเบี่ยงใจใ