บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
สนใจจะอ่านกลอน
อาจจะอ่อนไหวไปตาม
พาจิตคิดวาบหวาม
หลากนิยามแห่งกาพย์กลอน
เขียนกลอนจิตอ่อนไหว
บ้างถอดใจใส่คำอ้อน
น้ำตาร่วงเปียกหมอน
เขียนเว้าวอนวานบอกใจ
อ่านไปพาใจหวัง
อยากมานั่งอยู่ใกล้ใกล้
อาจพาอุราไหว
ช่างปะไรถ้าใจรัก
ความรักนี่น่าแปลก
อาจจะแลกด้วยอกหัก
กว่าจะได้พบภักดิ์
ก็สะบักสะบอมแล้ว
เรื่องจริงใช่กลิ้งกลอก
รักนี้หลอกให้ใจแป้ว
เสร็จแล้วนั่งกินแห้ว
เพราะเธอแจวมิบอกลา
บทกลอนที่ถ่ายทอด
จากอ้อมกอดแห่งชีวา
กลั่นกรองนองน้ำตา
รจนาเป็นกาพย์กลอน
ออร์เบิร์น วอชิงตัน
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑