somebody
ณ วันนั้นวันที่เธอได้อ่ยปาก
จะลาจากตามทางที่เธอฝัน
เธอบอกกล่าวในวันซึ่งสำคัญ
ขอให้ฉันเห็นเธอเป็นพี่ชาย
ภายในใจไหวหวั่นและสุดหวิว
ใบไม้ปลิวร่วงร่นเปรียบใจหาย
ใจทั้งหมดที่มีแทบละลาย
แทบสลายไร้แรงจะหยัดยืน
น้ำตาหลั่งไหลรินอาบสองแก้ม
รักแรกแย้มยากเกินที่จะฝืน
เกินทนช้ำเจ็บปวดความกล้ำกลืน
ใครคนอื่นคงไม่เข้าใจพอ
ไม่ร้องขอเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว
ดูแน่แน่วมั่นคงเกินเอ่ยขอ
หมดกำลังใจที่รั้งให้เธอรอ
หมดเวลาจะง้อขอเธอคืน
หมดความหวังพังสิ้นในทุกสิ่ง
ที่เรื่องจริงวันนี้สุดจะฝืน
ได้แต่คอยร้องไห้ไร้แรงยืน
ยากจะฟื้นทำร้ายใจตัวเอง
จมอยู่กับน้ำตาปรับค่ารัก
ที่เหหักเหมือนใจโดนข่มเหง