บิดาท่านเห็นว่าฉันหมั่นศึกษา
ปรารภว่าน่าส่งไปในเมืองหลวง
ในจิตใจยังไหวหวั่นพรั่นในทรวง
เมืองคนลวงแต่ใครๆ ชอบใฝ่ปอง ฯ
เป็นหนทางที่วางวาดด้วยหยาดหมึก
ต้องตรองตรึกนึกด้วยหมึกคือสมอง
หากเลือกผิดชีวิตไซร้ใครรับรอง
อยู่หรือล่องท่องไปในต่างแดน ฯ
เลือกศึกษาเผื่อวันหน้าคราลำบาก
จึงจำจากด้วยใจอาลัยแสน
เป็นอย่างไรลำบากไห