บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
นึกถึงวันก่อนเก่าเรื่องราวผ่าน
เพียงรอบกาลหนึ่งปีมีแตกต่าง
แต่อย่างหนึ่งซึ้งใจไม่จืดจาง
ในระหว่างคืนวันฉันห่วงเธอ
หนึ่งปีผ่านกาลล่วงอีกช่วงแล้ว
เดินตามแนววิถีดีเสมอ
สุขหรือทุกข์รุกเร้าเราอย่าเพ้อ
หลงละเมอรู้ยั้งยังพอทัน
ยากจะหาใครดีที่ในโลก
ต่างทุกข์โศกเดือดร้อนยากผ่อนผัน
ยากจะหาใครพร้อมยอมฝ่าฟัน
ร่วมมือกันคิดต่อยามท้อใจ
สู้เถิดนะถ้าท้อก็หยุดพัก
ประคองหลักมุ่งมั่นแม้หวั่นไหว
คืนและวันผ่านพ้นอดทนไป
เช้าวันใหม่ก้าวต่อพอมีแรง
.............................
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๐
1348
2
0
หน้าส่วนตัว
