พุด
ยัง..ซึ้งใจจำ...
ถึง..
คืนค่ำที่ดาวดวงระดะเต็มอ้อมฟ้า..อ้อมฝัน
ยามใกล้รุ่ง...
สองข้างทาง..ดูอ้างว้างเหว่ว้า
ท่ามม่านหมอกสลัวมัวหม่นเลือนลางแห่งวสันตฤดู
บัว..ริมทุ่ง ในคู..
ค่อยๆคลี่กลีบแย้มเผยอเกสรแสนหวาน
บานรอรับหยาดละออละอองน้ำฝนหยดน้ำค้าง
ในยามดึก
ที่กำลังพร่างพรมห่มหอมให้ไพรพฤกษ์..
อย่างเงียบงาม
ดาวประกายพฤกษ์ ทอดวง..
เหนือนวลนภาทะเลสาบสีเงิน
ดูสุกใสแสนใกล้
ราวกำลังลอยทายท้าให้เราสอง..
สองเรา เอื้อมมือไปคว้าไขว่
มาประดับเรือนใจ..ให้สวยใสงาม
แล..ประดุจดั่ง..
ดวงดาวพราวไสวกำลังสอนสัจจธรรม
ไม่มีฝันใด เป็นจริง..
หากไม่เพียรพยายาม
ไม่...แม้..มีฝัน ....
อัน
4160
5
0
หน้าส่วนตัว
