หน้าส่วนตัว
มันมากับ ความมืด มองไม่เห็น
บางทีเย็น ตะวันลับ มันกลับพุ่ง
แม้ค่ำคืน ยามหลับ มันกลับฟุ้ง
เวียนมายุ่ง อยู่ใน- ใจประจำ
คิดจะไล่ ให้เตลิด ตะเพิดแล่น
เพราะมันแสน กวนใจ เช้าบ่ายค่ำ
จะทำงาน ก็กวนใจ ไม่ให้ทำ
จะกินน้ำ กินข้าว ก็เข้ามา
มันเป็นตัว- อะไร ไม่เคยเห็น
เช้าจรดเย็น มันกวน จวนจะบ้า
อ้อ..เคยยิน เขาเรียกกัน มานานช้า
มันชื่อว่า ความคิดถึง เออ..พึ่งรู้....!!!
726
4
0
