อิมกุดั่น
.
ปลายเมษา อุราผ่าว หนาวกลางร้อน
เจ้าขมิ้น เรื่อเหลืองอ่อน ร่อนเวหน
คิดถึงนวล ครวญถวิล เทวษทน
เหลืองคูนโปรย โรยหล่น กล่นเกลื่อนไพร
.
เหลียวผ่านผัน ผันพ้นผ่าน ไม่พานพบ
แม้นนานเนิ่น ไม่เกินลบ ฤทัยไหว
เหลือรอยร้าว ราวร้อยซาก ฝากอาลัย
ช่อระกำ ย้ำหวนไห้ ในเส้นทาง
.
อาบอ้อมอุ่น ปลายมุ่นแสง แฝงขุนเขา
โอบอ้อมอก ลึกลำเนา อันเศร้าร้าง
คลี่แพรช้ำ จำเจ็บตรม ห่มใจพลาง
เพียงเลือนลาย ริ้วหม่นหมาง กลางใจนวล
.
ทุกข์ท่วมท้น ระทดโทรม โหมวิโยค
กลิ่นดอกโศก อิ่งอ้อยสร้อย ละห้อยหวน
ไอแสงจันทร์ เดือนแรมเศร้า เหงารัญจวน
ปล่อยชะตา ระเรรวน พาล่องลอย
.
เพียงเปาะแปะ เ
1630
6
0
หน้าส่วนตัว
