The sun
ชีวิตก็มีเผลอเลอไปบ้าง
แต่อย่างน้อยกลับให้ถูกทาง
ก็ไม่แปลกใช่ไหมหล่ะ
เช้านี้ฉันซุกตัวกับผ้าห่ม
นาฬิกาปลุกแล้ว แต่หัวใจยังไม่ตื่น
ถึงเช้าของวันใหม่ จะส่งเสียงขับขาน
แต่อาการง่วงนอนยังคงไม่อยากดีดตัวเอง
จากที่นอนสักเท่าไหร่
จากวานที่ผ่านไป
ฉันเฝ้าสังเกตอาการ
ตอนที่ฉันได้พบกับเขาอีกครั้ง
มันแปลสิ่งที่เห็นเป็นหลายอย่าง
มีความไม่แน่ใจปนความระอาใจ
แต่ฉันรู้สึกว่า มันไม่ได้มีผลกระทบรุนแรงเท่าไหร่
เพียงแต่ว่า โทษตัวเองกับชีวิตที่เผอเลอไปบ้าง
เท่านั้นเอง
คนเราเมื่อถึงจุดหนึ่งที่ได้คิด
เราก็มักเห็นตัวเอง ในสิ่งที่ครั้งหนึ่งทำไมฉันจึงได้เลือกทำ
จะมารู้สึกว่า ทำไปทำไม
นั่นเป็นอากา