กุ้งหนามแดง
อยากขอขอบคุณ....บทเรียนคนคุ้น....อบอุ่นเคยมา
สอนให้รู้จัก....ความรักศักดา....รู้ซึ้งคุณค่า....หาสูงเทียมคิด
ยามสุขร่วมฝัน....ลืมคืนลืมวัน....ตาบอดหูปิด
ไม่เคยเตรียมใจ....ปล่อยใครลิขิต....ชี้นำชีวิต....ผิดทางห่างกัน
เหลือเพียงรอยแผล....ทรงจำยามแล....มีแต่โศกศัลย์
ก้อนหินขมขื่น....หยิบยื่นรำพัน....เสียใจใช่ปั้น....เสกสรรวาจา
นึกแล้วจุกอก....น้ำตาไหลตก....กอดกกเวทนา
เจ็บช้ำเมื่อกำ....หินตำมือชา....ยิ่งแน่นยิ่งล้า....ทรมานตนเอง
อยากปามันทิ้ง....เลิกลืมทุกสิ่ง....ระทมข่มเหง
หรือเก็บมันไว้....สอนใจให้เกรง....รักเองช้ำเอง....เผื่อเก่งหลอกคืน..
..