หลังฝนพร่างนวลนภาฟ้าสิ้นโศก โลกทั้งโลกหอมงามในท่ามฝัน ไม่มีคำพูดใดรำพึงรำพัน น้ำตาขวัญชึมซึ้งจากบึ้งใจ พบโพธิจิตสัจจธรรมอันล้ำค่า ลืมมายาในโลกจริงสิ่งหวั่นไหว ดั่งบัวบานผลิช่อละมุนละไม น้ำค้างใสหยดพราวราวเพชรพราย ถักร้อยสร้อยอักษราภาษาทอง เรืองรองตระการจิตดั่งคิดหมาย เจริญสติในราตรีที่เดียวดาย ดั่งดาวรายทอแสงพร่างกระจ่างใจ ให้แลลึกลงไปในใจตน รู้ทุกข์ทนทันเท่ารานร้าวไหว ทุกข์สรรพสิ่งผันแปรมลายไป แม้กระทั่งลมหายใจ...ใช่ยาวยืน...! ..........................
3003
10
0
หน้าส่วนตัว
