อัลมิตรา
...เสี้ยวหนึ่งซึ่งพานพบ...จุดจบก็คงต้องจาก...
...คิดถึงมากเกินใจเก็บกั้น...
...กังจิต...ขังใจ...ซึ่งแสนไกลกัน...
...ปิดบังความฝัน...ในวันที่ผ่านเลย...
...สักครั้งหนึ่ง...ซึ่งอยากพบหน้า...
...ขอร้องว่าอย่า...ทำแววตามที่เมินเฉย...
...คงสะท้านร่ำไร...หวั่นไหวเหลือเกินเอ่ย...
...เพราะไม่อาจจะรู้เลย...ว่าเคยคิดถึงใคร...???
...อยากได้ยินอีกครั้ง...อยากได้ฟังอีกสักคำ...
...และจะจดจำถ้อยความงดงามนั้นนั้นใว้...
...รอยยิ้ม...กรุ่มกริ่มในใบหน้า...เมื่อยามจรลา...ลับตาไกล...
...กว่าจะข้ามความคิดถึงไป...ก็ยากทำใจให้ลืมกัน...
...ขออิสรภาพ...ขอทราบสักนิด...
...ว่าเสี้ยวแห่งความคิดท