bananaleaf
หอมราตรียามค่ำ..เหมือนย้ำว่า
เสน่หาอาลัย..หนึ่งนัยหวาม
จะย้อน..วนปรนเปรอเสมอตาม
ในทุกยามที่หนาวนั้นพราวพราย
ทุกช่อรวงช่วงโชยให้โหยหา
ชื่นนาสา..กำซาบตราบแสงสาย
แม้นรุ่งสางร้างกลิ่น..ฤาสิ้นวาย
ยังกำจายใจอยู่..อย่างรู้คอย
ได้สัมผัส..อบอุ่นอันกรุ่นเอื้อ
ที่หนาวเนื้ออาวรณ์..ก็ผ่อนถอย
สื่อความนัย..ซ่านซึ้งตรึงรูปรอย
ผ่านละห้อย..ห่วงเห็น..ความเป็นไป
อันทรวงหนึ่งแฝงเร้น..เช้า เย็น ค่ำ
คือหวานล้ำไมตรี..จักมีไหน
ทุกหยาด..รินท่วมท้นเจียนล้นใจ
ถักทอใย..พันเกี่ยวคอยเหนี่ยวดึง
หอมเอยหอม..ราตรีที่ร่ายร่ำ
หาเทียมเท่ารอยคำ..เพียรย้ำถึง
ว่า รัก จริงนะเจ้าเฝ้าคำนึง
ยัง