พุดพัดชา
.
ยามอุษาสาง ทั่วนภางค์เรื่อเรืองสวยส้มอมชมพูหวาน
ลมหนาวพรูพร่างพัดใบจำปีริมหน้าต่างเขียวใสไหวระยับ..รับแรงลมพลิ้ว
ใบแก้วปลิดปลิวร่วงกราวกระจาย
ไพล..นอนนิ่งนิ่ง ..ดูดาวที่ยังพราวสุกใสเต็มอ้อมฟ้า.
ราตรี..เงียบสนิท
มีเพียงเสียงจากดนตรีธรรมชาติชีวิต..
เสียงใบไม้ปลิดปลิวและเสียงนกร้องจุ๊บจิ๊บ ..ระงมรับอรุณ
หัวใจไพล..ดวงน้อยน้อยนิดนิด
ปลิดปลิวลอยละล่องท่องฝันไกล ราวตามนกไพรพเนจรรอนแรม
ไปสู่ป่าใหญ่ในหุบห้วยกลางไพรพฤกษ์พงพะงัน..
วันที่ไพล..ค่อยค่อยเดินไต่สันเขา
ลัดเลาะซอนเซาะซอกแทรกผ่านกิ่งหนามเรียวไผ่
ก้อนหินระเกะระกะน้อยใหญ่
แหวกดงดอกหญ้าไสวไปสู่ลำห้วยงาม
นาม*สระมโนราห์*.