ครูพิม
ระรี่ร่ำ พร่ำหา คราไกลห่าง
ระยะทาง กางกั้น มิหวั่นไหว
เพียรร้อยคำ ทักทาย ส่งสายไป
ห่มดวงใจ คนเหงา เฝ้าผูกพัน
ระรี่เรื่อย เอื่อยไหล ใจคิดถึง
ถ้อยรำพึง จึงหวาม ตามรอยฝัน
เรียงร้อยคำ นำส่ง ตรงถึงกัน
ฝากใจฉัน นั้นด้วย ช่วยดูแล
ระรี่รี่ กี่วัน จะผ่านพ้น
ที่สับสน ทนได้ ไม่แยแส
เฝ้ารอคอย ร้อยรัก จากดวงแด
ส่งมอบแด่ คนไกล ในกมล
ระรี่รื่น คืนวัน แม้นผันผ่าน
ไม้สะท้าน กาลเวียน เปลี่ยนหลายฝน
ก็ยังรอ ต่อรัก จักดาลดล
ให้ใจคน ลาลับ ได้กลับมา
ระรี่แว่ว แผ่วไกล จากใจนี้
ขอคนดี สุขสันต์ เถิดหรรษา
อย่าพบพาน ทุกข์หมอง นองน้ำตา
คราเหว่ว้า ไ