อรรธนิศา
อยากร้องไห้-ร้องไปให้สาจิต
น้องมีสิทธิ์ทำได้ถ้าใจหมอง
เมื่อถูกความทุกข์ซ้ำเข้าจำจอง
ความโศกครองจนทั่วห้องหัวใจ
มิใช่สิ่งอับอายน่าขายหน้า
เมื่อน้ำตาเอ่อท้นล้นหลั่งไหล
ปล่อยให้มันหลั่งมาสาสมใจ
ชะล้างให้ความโศกวิโยคคลาย
พี่ไม่เคยคิดยั่วหัวเราะเยาะ
อาจเป็นเพราะเคยช้ำระกำหลาย
เมื่อเห็นน้องหมองหม่นทุรนทุราย
จิตพี่ชายก็เศร้าเฝ้ากังวล
แต่น้องเอ๋ยน้องรัก
ต้องรู้จักหักห้ามตามเหตุผล
แม้ชีวิตผิดพลาดไม่อาจทน
อย่าตีตนต่ำค่าว่าเราทราม
อย่าทำตนอ่อนแอแก่ใครเห็น
เชิดหน้าเด่นอย่าให้ใครมาหยาม
หากอยู่เดียวเปลี่ยวเปล่าทุกข์เศร้าลาม
เชิญคนงามหลั่งน้ำตาให้สาใจ
1341
1
0
หน้าส่วนตัว
