อัลมิตรา
...สัญญา...
...หากเป็นแค่วาจาที่พลั้งจากปาก...
...คือถ้อยความน้ำคำที่พร่ำได้ไม่ยาก...
...แค่คำชินปากแล้วกล่าวออกมา...
...ฉันอยากทวงถามซึ่งความรู้สึก...
...ถึงจิตสำนักที่เคยมีค่า...
...ที่เธอเคยบอก...หรือหลอกฉันตลอดมา...
...เพียงอยากถามถึงสัญญาที่ค้างคาในใจ...
...อยากให้เธอยอมรับ...
...ถึงความสับปลับ...ที่เป็นผลงานอันแสนยิ่งใหญ่...
...ที่โน้มนำความคิดจนฉันหลงผิดไป...
...นึกว่าเธอมีใจจึงได้มอบไมตรี...
...นิยามรักลวง .. คือห้วงแห่งช้ำ...
...กับหนึ่งหัวใจที่ถลำ...ทั้งถูกเหยียบย่ำขยี้...
...โอ้.. นี่หรือคือคนที่เคยปรารถนาดี...
...สิ้นเยื่อใยไมตรี .. ไม่มีอาวรณ์...
...สายใยสายร