กชมนวรรณ
กลอนนี้แต่งเพื่อขอบคุณผองเพื่อนต่อเนื่องจากกลอนhttp://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem106952.html
คำปลอบใจแสนซึ้งซึ่งเพื่อนรัก
มีมากนักส่งเสียงมาตามสาย
เมื่อครารู้ว่าหลานไม่สบาย
ไม่เดียวดายฝากฝังคำอวยพร
ขอขอบคุณผองเพื่อนเตือนใจหวัง
เพือนมิชังน้ำใจดั่งสิงขร
เป็นคำพูดสุดซึ้งจากบ้านกลอน
เอื้ออาทรท้อหายสบายใจ
ถึงวันนี้วันที่ดอกไม้เริ่ม
แตกกิ่งเสริมเพิ่มดอกออกสวยใส
จึงอยากฝากขอบคุณมิตรคนไกล
ให้คงไว้มิตรภาพตราบเท่านาน
ว่าดอกบัวชูก้านรับกับแสง
เหมือนแสดงแฝงธรรมจำผสาน
จากหมู่มิตรคิดดีนิรันด์กาล
จึงขับขานสานใจด้วยใยบัว
ดอกอัญชัญแย้มกลีบสีม่วงเข้ม
เหมือ