เพียงพลิ้ว
ฝากรอยยิ้มแต้มหน้ามางอนง้อ
ไม่รู้พอจะหายโกรธยกโทษไหม
อยากรับรู้ได้เห็นความเป็นไป
ความห่วงใยลึกซึ้งฝากถึงคุณ
หากฉันทำอะไรให้ได้โกรธ
ต้องขอโทษที่สร้างเรื่องให้เคืองขุ่น
ฝากรอยยิ้มเจือจานหวานละมุน
มอบไออุ่นในแววตามาง้องอน
มิตรภาพยังมีไหมในวันนี้
เก็บไมตรีฝากมาอย่าคิดถอน
ฉันคงนี้ห่วงหาและอาทร
อย่าตัดรอนจากไปให้ตรอมตรม
โปรดรับรู้สักนิดว่าคิดถึง
จากใครหนึ่งใกล้ชิดสนิทสนม
เหินห่างคล้ายน้ำกรดราดบาดอารมณ์
ยังอยากชมความเป็นคุณที่คุ้นเคย
ฝากรอยยิ้มถามไปได้หรือเปล่า
ทำเรื่องเขลาใดจึงโกรธโปรดเฉลย
กลับมาเถิดมาทักทายอย่าหายเลย
ฉันพร่ำเอ่ยคำขอโทษอย่าโกรธเอย