ฤทธิ์ ศรีดวง
คืนนั้นใน คลองนา มืดสนิท
มีแสงไฟ นิดนิด อยู่บนฝั่ง
ลุงแกพาย เรือมา ตามลำพัง
ตะเกียงรั้ว แกตั้ง ไว้หัวเรือ
น้ำนั้นเต็ม คลองนา หน้าน้ำหลาก
ปลาก็มาก เพราะมา จากน้ำเหนือ
กู้เบ็ดราว ริมฝั่ง ไม่ห่างเรือ
มาดูเหยื่อ หายไป ก็ใส่คืน
ถ้าเบ็ดราว บางที่ มีปลาติด
แกจะปลิด ปลาใส่ ไว้ใต้พื้น
แกเพลินปลด ปลาช่อน อยู่ค่อนคืน
เสียงกินกลืน บางอย่าง อยู่หลังแก
ลุงค่อยหัน หน้าไป อย่างช้าช้า
มีเศษปลา เสียงบ่น เหมือนคนแก่
นั่งยองยอง กินปลา ต่อหน้าแก
ลุงแกแน่ ใจได้ ไม่ใช่คน
ฟันแหลมแหลม หน้าเสี้ยม ตัวเหม็นอับ
เริ่มขยับ มองมา ตาถลน
แสยะยิ้ม แลบลิ้น กลิ่นชอบกล
แล้วกระโจน หล่นหาย ไปในคลอง