นกตะวัน
ถึงแม้ว่าเดินมาสุดถนนแล้ว แต่มีสะพานไม้มาเชื่อมต่อเพื่อนำออกสู่ทะเล เราจึงเดินเรียงแถวไปตามสะพานไม้ พร้อมทั้งมองไปยังพื้นเลนเบื้องล่างซึ่งเตียนโล่ง แต่มีหลุมน้ำขังแทรกอยู่ทั่วไป ภายใต้หมู่ต้นแสมทะเลที่ขึ้นอยู่ห่างๆกัน ยิ่งเดินออกไปไกลเท่าไรต้นแสมทะเลยิ่งขึ้นห่างกันมากเท่านั้น จนกระทั่งมาถึงชายป่าแสม จึงแลเห็นหาดโคลนกว้างไกลไปจนสุดสายตา ตามหาดโคลนเหล่านี้เกลื่อนกลาดไปด้วย ปลาตีน (Mudskipper) ทั้งตัวใหญ่ และตัวเล็ก
ตามหาดโคลนโล้นเลี่ยนเตียนไกลกว้าง
น้ำลงห่างหายเว้นเป็นนิจสิน
เขาเดินส่ายป่ายเล่นเป็นอาจิณ
เก็บของกินเกลื่อนตมมีถมไป
ปลาตีนน้อยค่อยเลื่อนเคลื่อนขยับ
กระโดดงับกินแมล