แม้ห่างไกลในหล้ากว่าจะเห็น ยังใจเย็นยิ้มได้ไม่เคยเหงา ด้วยความรักสลักใส่ใจสองเรา ปีนขุนเขาข้ามน้ำลึกล้ำสบาย แค่เธอเอ่ยเผยใจให้ฉันรู้ อยากเคียงคู่คนชิดสนิทมิหน่าย ฉันคงอยู่สู้ไปไม่ฝันร้าย ทนเดียวดายโดดเดี่ยวเหลียวนึกเอา จะส่งใจให้เธอเจอทุกครั้ง ยามผิดหวังว้าเหว่ร่อนเร่เหงา เดินเคียงคู่อยู่เสมอเธอกับเรา เลิกหมองเศร้าเสียใจไม่คำนึง ระยะทางขวางหน้าแม้ฝ่าได้ แต่แสนไกลเกินกำลังสุดหยั่งถึง หนทางใจใกล้นักรักรัดรึง รักเราบึ่งบุกไปได้พบกัน แด่ ราชิกา เจ้าของบทกวี เหงาใจ 2 เมษายน 2548