พี่ดอกแก้ว
ปลูกเรือนไว้หมายพบประสบขวัญ
กี่ร้อยวันยังรอขอเคียงหมาย
โรยไมตรีแทนรั้วไว้ล้อมกาย
ขึงเส้นสายรักระหว่างทางสัญจร
รอผู้มาเยี่ยมเยือนเรือนแห่งนี้
น้อมฤดีสู่ใจไม่ทอดถอน
ขอต้อนรับสัมผัสด้วยอาทร
และต่อกลอนเพลงกานท์ประสานกัน
เมื่อใดหนอรอวันนั้นมาถึง
เพียงคำนึงถึงเธออย่างเพ้อฝัน
ได้แต่ส่งห่วงใยไปให้กัน
ทุกคืนวันส่งไปไม่รอรี
เรือนแห่งรักจักรอขอพบรัก
ด้วยสลักใจไว้ไม่หน่ายหนี
อาจเงียบเหงาคราวร้างห่างฤดี
หัวใจนี้ยังปองครองรักเธอ
อย่าเพ้อเศร้าร้าวรานปานรักลวง
ใจอีกดวงห่วงหาอยู่เสมอ
เหนื่อยมากไหมในภาระที่พบเจอ
เรือนหลังน้อยคอยเธอมาผ่อนกาย
ฝากกระซิบริมโสตขอโทษน
1900
40
0
หน้าส่วนตัว
