..สีน้ำฟ้า..
เหนื่อยและล้ากับหัวใจดวงเดิม
มีกำลังมาเพิ่มเติมให้..บ้างไหม
แค่..จะอยู่ต่อโดยไม่มีใคร
ฉัน..ทำไม..กลัวการอยู่เพียงลำพัง
หนาว...ท่ามกลางอากาศร้อน ๆ
นิยายรักใกล้จบตอน..กลายเป็นความหลัง
เจ็บในใจ..ไร้เรี่ยวแรง กำลัง
มองเห็นรักภิณฑ์พังอีกไม่กี่นาที
สองจิตสองใจ....พะว้าพะวัง
เป็นห่วงตัวเองจัง..แต่ก็กลัวเขาเมินหนี
เขาเริ่มหมางเมิน..นับตั้งแต่วินาที
บอกว่า..วันพรุ่งนี้..ฉันอาจจะไม่จากไป
เพื่อนคนไกล.. มีกำลังใจให้หรือเปล่า
คนช่างเหงา..สับสนเหลือเกินรู้ไหม
ถ้าอยู่..ก็อยู่แบบเขาไม่ใส่ใจ
แต่ถ้ายอมจากไป..ฉันคงเศร้ามากมาย
ก็รู้นะ..ไม่ใช่ไม่เคยอยู่คนเดียว